Hola todos,
Heel droevig nieuws: een jongen van 13 jaar heeft vandaag de strijd tegen kanker verloren!
Ik had wel contact met hem, en dacht dat het beter ging en was dus niet voorbereid op dit nieuws! Ik had een goede band met de papa ( die dag en nacht aan het bed van zijn ziek kind gezeten heeft, voor meer dan 3 weken!).
Met Carlos (naam van het kind) had ik niet zo een sterke band. Hij was zo ziek dat hij niet meer kon praten. Hij was in enorme pijn dat hij soms aan het roepen was van de pijn.3 Dat is dan had, hier in dit land is euthanasie verboden, en je weet dat ze een langzame pijnlijke dood tegmoet gaan.
Het ergste vond ik vandaag: Carlos is overeden, ik ben mee met het psychologisch team om de familie te begeleiden, en dan vind je de vader in het mortuarium naast een witte zak waar zijn zoon in ligt! De naam van Carlos was er aan geniet! En hij was in tranen, en had geen geld voor niets, zelfs geen doos om hem in te leggen!
Hij kon zelfs geen bus naar huis betalen! Dan word je met armoede geconfronteerd. Mijn organisatie heeft deze man geld gegeven om zijn zoon te begraven, en transport naar zijn thuishaven gegeven. Ik ben blij dat ik deel uitmaak van zo'n schitterende organisatie!
Er zijn momenteel veel kinderen in het ziekenhuis die binnenkort zullen sterven. Soms sturen ze de kinderen ook naar huis dat ze daar kunnen sterven, maar zoals vandaag is het kind bij ons gestorven!
Het is goed dat ik een blog heb, kan ik het van mij afschrijven. Ik kan mij erover zetten, omdat het zinloos was dit leven te rekken, en daar heb ik vrede mee genomen. Mijn doel is de kinderen op een of andere manier gelukkig te maken, ook al hebben ze niet meer lang te leven!
Ik hoop dat jullie mij begrijpen!
Morgen vertrek ik 10 dagen op reis naar Belize en Guatemala... Ik hou jullie op de hoogte
Die tijd heb je soms nodig om je gedachten te verzetten!
Thanks voor al jullie mails en steun!!!
Hasta Luego!
Sophia
