KERSTMIS

Dit is wat ik gedaan heb met Kerst... Ik was in Roatan, een tropisch eiland aan het chillen!!! Ja, ideaal om je zinnen te verzetten, en niet al te triestig te zijn. Want kerst is iets wat je met je familie viert. De eerste kerst dat o0nze Soph alleen was. Gelukkig niet al te veel kerst gevoel, en heb mijn kop in het water gezeten, en de viskes gezien! Ja, snorkelen is geweldig!

Tot zover het goede nieuws, door een storm op het eiland zijn we 2 dagen extra moeten blijven! De boot ging met dit slechte weer niet naar La Ceiba... Mary en ik zijn naar de andere kant van het eiland geweest en hebben de Garifuna s leren kennen!! Een heel leuke ervaring, en hebben veel gezien! Fotos volgen later....

Vandaag ben ik op weg naar Guatemala... We gaan een vulkaan beklimmen!! Spannend....

FELIZ NAVIDAD Y PROSPERO AÑO 2007

Hola todos,

Oui me voy en Lago de Yojoja para encontrar Mary y despues nos vamos juntos en Roatan para celebrar Navidad. Roatan es un isla de bahia y es un lugar buen de descansarse y relaxar. Tambien hay un otra cultura, es mas abierto con garifunas. Aqui en tegus la gente estan muy conservativo y religioso, si, es bien dificil de vivir en una famlilia Hondureña para una chica.

Despues Roatan vamos visitar Copan, estan Maya ruinas, el unico en Honduras. Despues para celebrar año nuevo vamos en Antigua, Guatemala. Va a caminar en un volcano activo, pero con una guia, se llama Pacaya!

Necestito de ir por 3 dias en Mexico para tener otro 90 dias en Honduras! Por eso me voy por 3 semanas en vacaciones!

A todos mi amigos en famillia: FELIZ NAVIDAD Y PROSPERO AÑO 2007!!!
QUE TODO VA BUEN!

Niet geschikt voor gevoelige kijkers!!!!

Ja, dit is een foto van een kindje dat hier binnengekomen is!!! Ja, dit heb ik nog nooit gezien, ze heeft kanker! Ja, retinoblastoma... En dat is een hele agressieve vorm van kanker. Vandaag examens gedaan dat in het andere oog ook kankercellen zijn. Awachten dus...

Nu het kind ziet er zo verschrikkelijk uit, dat ik bijna flauwgevallen was. Ja, echt vreselijk! Nu de ouders zijn echt niet t0e doen! Ze hebben dus heel lang gewacht voordat ze met hun kind naar het ziekenhuis kwamen, waarom? Omdat ze dachten met "magie" hun kind te genezen!! Ja, ze geloven dat het eten van slangenvlees haar zou bevrijden van een ooginfectie! Ja, hallo, dat je je kind zo kunt laten afzien.

Nu dit kind zal haar oog verliezen, en met een agressieve kanker in het oog zijn de perspectieven niet al te rooskleurig! Ja, het gaat er hier hard aan toe!

Afgelopen zondag is er weer een kindje gestorven op mijn afdeling. Ik kan er vrede mee nemen, de kanker was al verspreid in de hersenen en hij had verschrikkelijke pijn. Dus dan kan je er vrede mee nemen!

Mijn hart brak vandaag: een kind wou hier in het ziekenhuis blijven, en niet terug naar huis gaan. In het huis van het kind zijn geen kleurtjes of niets van speelgoed... De mama dat erbij was, gaf niet van liefde, ik zag in zijn ogen een triestheid dat ik niet kan beschrijven! Ik heb hem wat kleurtjes meegegeven, en tekeningen om in te kleuren met zijn kleine broer.

Een moeilijke emotionele dag,
Morgen een nieuwe dag met nieuwe hoop....

Numerieke resultaat in Honduras

Hallo Iedereen,

Een tijdje niets van mij laten horen, maar ik ben erg druk bezig in mijn project...
December is de drukste maand omdat er dan veel activiteiten gepland staan met de kindjes, allemaal kerstfeestjes... Heel leuk... Mijn organisatie FUHNICER is 1 van de organisaties dat het meeste geld krijgt met donaties! Dat is goed want er is altijd geld nodig voor al de medicijnen dat we dan kunnen kopen.

Nu, ik spreek hier veel met de lokale bevolking, en ja de zaken dat je hier allemaal hoort, zou in ons land niet gebeuren, en hier gebeurt het allemaal!

Elke dag worden er in Honduras 5 mensen dood geschoten! Ja, dat zijn er dus 35 per week, en in 1 maand zijn dat er 140! Het zijn echte cijfers, en dit is de realiteit hier in Honduras! Mensen leven hier met schrik, of met de realiteit op een dag vermoord te worden.

Nu, die cijfers zijn zo hoog door de MARERO s, dit zijn de straatbendes. Je hebt MARRA 18 Y MS, en deze zijn in oorlog met elkaar. Bus en taxi s moeten in sommige regio s betalen om te kunnen passeren, doen ze dit niet, worden ze vermoord. Vroeger hadden bendeleden tatoeages, maar nu bijna niet meer, of toch geen zichtbare. Tatoeages zijn verboden hier, en daarvoor kan je hier de gevangenis ingaan! Ook "kaarten" op straat is verboden...
Ik wist dit niet en was een dag aan het kaarten met de kindjes in het ziekenhuis, en een verpleegster werd heel kwaad op mij en zei dat het verboden was! Ja, sorry, wie verwacht dat nu... Geen kaartspelletje meer!!!

je zou denken in de nacht is het gevaarlijk, maar nee, ook overdag worden er mensen vermoord. Gewoon heel goed uitkijken, en niemand vertrouwen! Dat is moeilijk, maar je moet!
Zelfs niet in plaatsen waar je je veilig voelt. Ik neem soms ook beslissingen van niet uit te gaan, omdat ik het te gevaarlijk vind!

Ook is zo dat alle mannen op straat een klein handwapen heeft. Ik ben altijd aan het kijken waar ze het verstoppen, maar heb geen idee. Van de groep vrijwilligers (24 personen), zijn er 2 die een moord hebben zien gebeuren vlak voor hun, met een geweerschot en al... Ja, die zijn er natuurlijk niet goed van...

Ik wil jullie geen schrik aanjagen, maar jullie gewoon bewust van maken dat het niet overal zo veilig is dan in ons land.

Ook goed nieuws: Binnen 4 dagen ga ik rondtrekken, en ja, het zal een hele uitdaging zijn! Mary en ik hebben besloten te gaan reizen met een klein financieel budget, en heel weinig kleren!! Alleen voor Kerst zijn we in een goed hotel (om ook een heel klein beetje Kerst te vieren).

Dus binnenkort spannende reisverhalen en fotokes!!

Hasta Luego!

1 December : Dia Mundial de VIH/SIDA

Ja, hier verwisselen de letters, maar de ziekte blijft hetzelfde!

Op 1 december 2006 werd er een toch georganiseerd door de stad.
Doordat ik onlangs "montagne de la luz" ben gaan bezoeken, ben ik toch nauwer betrokken geraakt met deze ziekte. Ook ben ik de afdeling in het ziekenhuis gaan bezoeken waar ze de kinderen behandelen.

Daar heb ik een goed contact met de mensen vandaar dat ik nu geregeld langs ga gaan. Deze problematiek hier is groot. Ook door de cultuur wordt het nog eens zo moeilijk om de ziekte te bestrijden. Hier geldt: Geen sex voor het huwelijk (mensen zijn hier heel gelovig!!!). Nu allemaal goed en wel maar de realitiet is anders, en dat merk ik zelfs in het ziekenhuis... Kinderen van 13-14 jaar die zwanger zijn, en ook niet getrouwd. Meestal heeft de vader van het ongeboren kind de vrouw al verlaten, en staan deze vrouwen er hier alleen voor! Ja, de realiteit is hard... Want dan komt er nog eens bij, dat deze vrouwen helemaal geen scholing of niets hebben...hebben ook geen besef wat de gevaren zijn... en zijn dan plots HIV positief! Dat is het schrijnend beeld hier.

Maar wat kan je doen? De cultuur hier kan je niet verbreken, het enigste wat je kan doen is met de vrouwen te praten en hun bewust maken van de gevaren. Ook is het zo, demedicijnen zijn hier veel te duur!!!

FARMACEUTISCHE BEDRIJVEN MOETEN HUN PRIJZEN LATEN ZAKKEN; DAT DEZE ANTI-RETROVIRALE MEDICIJNEN BESCHIKBAAR ZIJN VOOR IEDEREEN!
NO HAY DIFFERENCIA EN EL MUNDO!

Door deze opvattingen ben ik mee gaan stappen bij de groep van "medicos sin fronteras". Daar heb ik chef van de missie leren kennen! Liesbeth, ze is van België!! Ik heb haar gegevens, en ga haar zeker gaan bezoeken. Ze werken met straatkinderen, ik ga waarschijnlijk een dag mee op straat als dat mogelijk is.

In het ziekenhuis waar de HIV patienten behandeld worden, hadden ze tot3 jaar geleden geen medicatie! Mensen hadden niets en stierven dan ook door infecties. Nu met de medicijnen, kunnen deze mensen ook een leven hebben. Geluk dat er dus nu een organisatie is, die betaald voor deze dure medicijnen, maar hoe lang nog?

Contract wordtbinenkort vernieuwd, dus nu is het hopen op goed nieuws.