¨Parque Nacional Cusuco

Dit is een kleine "pueblo" buiten San Pedro Sula, Buenos Aires, heel arm, maar in prachtige natuur,
zoals je kan zien!

Sophke in de natuur, en klaar om de natuur in te duiken.

Deze 3 klientjes waren de kleinkinderen van Señora Leonor, zie hoe schattig ze zijn!

Hier seh, 2 kindjes samen in hun gezamelijk huis.

Dit is het huis waar Señora Leonor, haar zonen en dochters, met partner en haar kleinkinderen wonen, samen met kippen, en ander gedierte, of insecten.

In San Pedro Sula ook een leuk adresje gevonden om te verblijven. Het is hostal Tamarindo, waar veel backpackers en reizigers komen. Daar heb ik zwitsers, duitsers, en US mensen leren kennen. Heel leuk, met een pintje konden we aan een tafelke zitten daar en verhalen uitwisselen.

Ik ben ook 1 dag naar Het nationaal park gegaan, in de buurt van San Pedro Sula! Ik was eerst naar de organisatie geweest die dit park onderhoud voor info. Zij hebben me dan voorverbonden met een professor die jaren voor dit park gewerkt heeft. Dus ik had alle info...



De volgende dag op pad: met openbaar vervoer, tot een stadje dicht bij het park geraakt. Dan moest ik een truck zien te stoppen om mee te rijden tot het Parque nacional. Een uur zalig vanachter in een truck gezeten, en genoten van de prachtige natuur!!



Daar aangekomen moest ik naar Senora Leonor vragen, en 1 van haar zonen is een gids. Het dorpje waar ik was, zo arm, en ze leven met zovelen onder 1 dak!! Ja, ook de dieren slapen daar met hun...



Belgskes: kan je je het al inbeelden met je schoonmoeder onder 1 dak te gaan wonen????! Ja, hier in heel arme dorpjes is dat dus de gewoonte he. Ja, het leven kan hard zijn. Nu ook zijn er possitieve zaken aan verbonden, families hier leven meer in een unie dan wij westerse. Hoe neefjes en nichtjes samen spelen en opgroeien... ja dat is fantastisch.



Mijn gids was net 3 dagen getrouwd, wij zouden op "Honeymoon" gaan, maar hij was aan het werk. Dus gingen ze een speciale maaltijd voor mij ook bereiden.



Rijst met bruine bonen!! En voor hun was dat een feestmaaltijd... 1 x om de 2-3 weken slachten ze een kip, en hebben dan wat vlees. Ik dacht dat het een mannenjob was (ja, ja met al die macho s hier... maar neen), de vrouwen doen weer het zware werk.



Het nationaal park was heel mooi, en heb veel vogelkes gezien (het deed me demken aan iemand...:) )

4 uur hebben we gewandeld, en dan zijn we uitgehongerd teruggekeerd!!



En onze Soph lust niet echt die "frijoles" maar als arme mensen je te eten geven, eet je alles op uit dankbaarheid...je ziet ik eet zelfs dingen dat ik niet lust, wie had dat gedacht?